بگور شوند . ناگفته نماند : بعضى از عربها فرزندان خويش را از ترس گرسنگى ميكشتند چنان كه در « ملق » گفته شد و بعضى وجود دختر را عار دانسته و او را زنده بگور ميكردند در اقرب الموارد گفته : قبيلهء كنده اين كار را ميكردند و اينكه در مجمع فرموده : عرب از ترس گرسنگى دختران را زنده بگور ميكردند ظاهرا درست نباشد زيرا كشتن فرزندان در صورت خوف از فقر منحصرا بدختران نبوده است و آنچه در آيهء فوق آمده فقط راجع بدختران است كه در آيهء ديگر فرموده : * ( وَإِذا بُشِّرَ أَحَدُهُمْ بِالأُنْثى ظَلَّ وَجْهُه مُسْوَدًّا وَهُوَ كَظِيمٌ . يَتَوارى مِنَ الْقَوْمِ مِنْ سُوءِ ما بُشِّرَ بِه أَ يُمْسِكُه عَلى هُونٍ أَمْ يَدُسُّه فِي التُّرابِ . . . ) * نحل : 58 - 59 . در مجمع از قتاده نقل كرده : عاصم بن قيس تميمى پيش رسول خدا صلَّى اللَّه عليه و آله آمد گفت : من در جاهليت هشت دختر زنده بگور كرده‌ام . فرمود بعوض هر يك بنده‌اى آزاد كن . گفت : من شتران دارم . فرمود بعوض هر دختر يك شتر بهر كه خواهى هديه كن . ايضا در مجمع از ابن عباس نقل كرده : زن بهنگام ولادت گودالى مىكند و در سر آن مىنشست اگر دختر ميزائيد در همان گودال دفنش ميكرد و اگر نوزاد پسر بود او را نگاه ميداشت . ناگفته نماند : اين كار شوم عادت همهء قبائل عرب نبود . وئل : نجات خواستن و پناه آوردن . موئل : پناهگاه . * ( بَلْ لَهُمْ مَوْعِدٌ لَنْ يَجِدُوا مِنْ دُونِه مَوْئِلًا ) * كهف : 58 . بلكه براى آنها وعده‌اى است كه از آن پناهگاهى ندارند منظور از موعد روز قيامت است اين لفظ تنها يك بار در قرآن آمده است . و بر : ( بر وزن فرس ) پشم شتر ( كرك ) جمع آن اوبار است و يك بار در كلام الله به كار رفته است * ( وَمِنْ أَصْوافِها وَأَوْبارِها وَأَشْعارِها أَثاثاً وَمَتاعاً إِلى حِينٍ ) * نحل : 80 . از پشمهاى چهار پايان و از كركها و موهاى آنها اثاث